Soms lijkt de pandemie de gewijzigde verhouding tussen staten en burgers op de spits te drijven. Ze vervult de rol van een ongecontroleerde katalysator bij elk risico op de schending van onze fundamentele vrijheden. De alomtegenwoordige dreiging van deze wereldwijde catastrofe verscherpte uiteraard de controle- en toezichtmechanismen van een bestuur dat steeds meer werd overgenomen door statistieken en algoritmen. Deze vaststelling heeft niet enkel betrekking heeft op de wisselwerking tussen staten en hun bevolking, maar ook op bepaalde horizontale waarnemingstechnieken tussen de burgers onderling. 

Multilaterale democratische controlemechanismen maken nochtans deel uit van een rechtsstaat en moeten krachtdadig gehandhaafd blijven. Als vertrouwen en argwaan op zich reeds volstaan om onze verhouding tot informatie, kennis, autoriteit, dwang of de collectiviteit in vraag te stellen, hoe kunnen we dan de genuanceerde uitoefening van het kritisch denken bevorderen ? Welk vertrouwen moeten we blijven stellen in onze grondwettelijke staten ? Hoe kunnen we een wantrouwende houding aannemen tegenover elke belemmering van de menselijke vrijheden ? Hoe kunnen we het vertrouwen behouden in de feiten, in wetenschappelijke en juridische verworvenheden ? Hoe vatten we uitdrukkingen op die gewag maken van uitsluiting, veroordeling, verklikking en veroordeling tussen burgers ? En hoe strijken we vervolgens de plooien glad ?

 

De volledige programmatie staat op www.festivaldeslibertes.be.

Programma