Naar hoofdinhoud
Théâtre National Wallonie-Bruxelles
Gesprek

Wat Eline Schumacher iedereen aanraadt

La Ville des zizis
In haar toneelstuk La Ville des zizis (vrij vertaald: Piemelstad) gebruikt Eline Schumacher humor als een esthetische keuze, bijna een politiek wapen, om de dominante mannelijke figuur te onderzoeken. Ze neemt vooral zijn eigenheid en kwetsbaarheid onder de loep. Met haar aanraders belooft het een boeiend najaar te worden. De kunstenares geeft ons zin om te lezen, fietsen, podcasts te ontdekken en een grappige en feministisch serie – mét Quebecs accent – te bingewatchen.
Boek

Le Petit illustré de l’intimité : de la vulve, du vagin, de l’utérus, du clitoris, des règles, etc. van Mathilde Baudy en Thiphaine Dieumegard (een kinderboek met tekeningen over het vrouwelijke geslachtsorgaan, menstruatie, enz.). Eerlijk: ik had niet verwacht dat dit boek me zo zou ontroeren toen ik het ontdekte. Daarmee kunnen jonge meisjes zonder taboes hun geslacht verkennen en de schoonheid en kracht ervan vieren. Ik vind dit boek superfeministisch, echt bijzonder! Meisjes mogen trots zijn op hun vulva, ze is niet vies of iets waarvoor je je moet schamen. Verder kan ik niet genoeg krijgen van de teksten van schrijfster Lola Lafon. Haar roman Chavirer (vrij vertaald: Wankelen) heb ik verslonden, die gaat over de predatiemechanismen, het geweld dat meisjes wordt aangedaan die ervan dromen danseres te worden. Het deed me beseffen hoeveel geluk ik heb gehad: ik ben maar net uit de klauwen van meer dan een malafide producent kunnen ontsnappen. Ik heb vaak gedaan alsof ik het niet begreep. Het had vaak mis kunnen lopen. Die ontkenning heeft me gered.

Concert

Ik heb het concert gezien van de Quebecse Safia Nolin in mei 2022 in de Onze-Lieve-Vrouwekerk van Laken. Safia Nolin is een ongelooflijke singer-songwriter. Het was vollemaan. Plotseling vroeg ze: 'Wie menstrueert hier?' Ik dacht bij mezelf: 'Wow!' Toen barstte ze in lachen uit: 'Ah ja! In Frankrijk en België noemen jullie dat de ranianias. Dat woord is zo belachelijk!' Ze heeft vijf minuten lang over menstruatie gesproken. Ze sprak over menstruatie zoals ze over andere dingen sprak. Ik was daar erg gevoelig voor omdat ik heb geleerd dat, als je iemand om een tampon vraagt, je dat heel discreet moet doen. Voor mij is over menstruatie praten tijdens een concert, in een kerk, compleet maf.

Album

Monument Ordinaire van Mansfield.TYA.

Nummer

Foufoune van de Zwitserse zangeres Mara. Perfect voor als je wilt dansen! Ik ben een van de dj's van Les Filles à paillettes. De andere is Agathe Cornez. Als we draaien, houden we ervan om Foufoune op te zetten aan het einde van de avond. Sfeer gegarandeerd!

Film

Deux van Filippo Meneghetti. Het verhaal gaat over een geheime liefde tussen twee vrouwen van in de zeventig, Madeleine en Nina, die op dezelfde verdieping wonen. Liefde, feminisme en leeftijdsdiscriminatie: die thema's worden te weinig onderzocht. Zoals de meeste vrouwen, ben ik bang om oud te worden. In het dagelijks leven ontmoet ik steeds meer vrouwen die hun gezicht strakker laten maken met een draadlift: de apothekeres, de bloemiste, de secretaresse. Ouder worden is een echte maatschappelijke kwestie. Het roept vragen op over geluk en welzijn. Ik weet zeker dat ik mezelf dezelfde vragen zal stellen als ik dezelfde leeftijd zal hebben. Als je naar Amerikaanse actrices kijkt, zie je dat ze geen gezichtsuitdrukkingen meer hebben. Wat zijn ze lelijk?! In alle eerlijkheid, ouder worden gaat me depressief maken! Ik hou ook van de film The Bridges of Madison County van Clint Eastwood.

Podcast 

Ik heb geen zin om dé podcast te noemen waarover iedereen het daarna zal hebben. Performer Lylybeth Merle raadde me de podcast Camille aan. Die richt zich tot lesbische, homoseksuele, biseksuele en transgender personen en vooral heteroseksuele personen, om me meer bewust te worden van gender en transidentiteit. Ik denk dat ik nog niet alles heb begrepen. Ze raadde me vooral aflevering vijf van Camille aan, over hoe we goede bondgenoten van non-binaire mensen kunnen zijn.

Serie

Sowieso de Quebecse televisieserie M'entends-tu ?, door Florence Longpré. Ze beschrijft het dagelijkse leven van drie hartsvriendinnen uit Montreal, Carolanne, Fabiola en Ada, die uit een kansarm milieu komen dat me doet denken aan dat van veel mensen in Charleroi. Die serie is nu zeer relevant. Ik was er diep door getroffen.

Plaats

De stad! Ook al is wandelen in de stad ingewikkeld is als je, zoals ik, graag décolletés en hakken draagt. De fiets is een van mijn basismiddelen geworden om me veilig te voelen in de stad. Op mijn fiets voel ik me onoverwinnelijk!

Land

In welk land voel je je goed als vrouw? Er wordt altijd gezegd dat Noord-Europa aan de top staat qua gendergelijkheid. Ik ben daar niet zo zeker van. Het is in ieder geval een belangrijke kwestie voor beleidsmakers en burgers!

– Interview door Sylvia Botella, september 2022.

© Annah Schaeffer
© Théâtre National Wallonie-Bruxelles