In deze woeste fabel, die het midden houdt tussen vaudeville en mythologie, is het kerngezin het rijk van de absolute hypocrisie en de taboeovertredingen.
Het is een onophoudelijke zoektocht naar tragische schoonheid die aan het werk is in Liebestod, een poging om rechtstreeks met het heilige te communiceren.
Het spiegelpaleiseffect van dit portret wordt verder nog verrijkt door de sublieme melancholische composities van Belgisch singer-songwriter An Pierlé.
Geïnspireerd door echte gebeurtenissen herschrijft Emilienne Flagothier deze alledaagse verhalen over geweld tegen vrouwen. De kunstenaar experimenteert door een ruimte te creëren waar de verhoudingen omgekeerd zijn.
Het is een toestand van de huidige maatschappij, een graadmeter van het groteske testikeltheater, met één vraag. Hoever kunnen afzichtelijke mannen gaan in het proces van ontmenselijking in de intieme sfeer?
